Οδύσσεια:  Περίπλους της Μεσογείου - Πλέοντας προς τη Δύση
(6 × [150 × 150 εκ.] καμβάδες με ακρυλικό)

Δίπλα από τον πίνακα, σε κορνίζα, υπάρχει ένα νομικό γράμμα που απευθύνεται στο IHO (International Hydrographic Organization, Monaco), με αίτημα να δοθεί όνομα στα νερά της Κύπρου, προτείνοντας το «Κυπριακό Πέλαγος».

Η αρχή του πίνακα απεικονίζει τον χάρτη της Κύπρου και τη διαδρομή των πρώτων ιεραποστόλων το 45 μ.Χ., οι οποίοι έφεραν τον χριστιανισμό στον δυτικό κόσμο (subsumption). Τότε έφτασαν με βάρκα από τη Μέση Ανατολή στο λιμάνι της Σαλαμίνας και, αφού διέσχισαν 100 ρωμαϊκά μίλια, αναχώρησαν από το λιμάνι της Πάφου.
Οι ιδέες που ορίζουν τον δυτικό πολιτισμό, είπε ο Νίτσε, βασίζονται στον χριστιανισμό (και, φυσικά, στην αρχαία ελληνική δημοκρατία)… έστω κι αν η ευρωπαϊκή εκκοσμίκευση (secularization) συμβαίνει εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα.

Στο 2ο στάδιο (πίνακας 2), η γυναίκα αρχίζει να πρωταγωνιστεί στη Δύση, με μια καταγραφή γυναικών που ταξίδεψαν με πλοία σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο: αρχίζοντας από τη μοναδική γυναίκα Αργοναύτη, την Αταλάντη, σίγουρα την Αγία Ελένη, που άφησε ιστορία στην Κύπρο, και αργότερα τη Μπουμπουλίνα, καθώς και πολλές άλλες καπετάνισσες — πολλές άγνωστες στο ευρύτερο κοινό, αλλά αναμφίβολα πρωτοπόρες της θάλασσας.

Αμέσως μετά, το 3ο στάδιο γίνεται αυτοβιογραφικό. Απεικονίζει έναν χάρτη όπου καταγράφεται ένα ιστιοπλοϊκό ταξίδι στις 7 θάλασσες της Μεσογείου, πλέοντας δυτικά κατά μήκος των ακτών της ηπειρωτικής Ευρώπης προς το Γιβραλτάρ, και επιστρέφοντας στα νερά της Κύπρου (Cyprian Sea), με σταθμούς στα νησιά της Ευρώπης.

Πάνω από τον πίνακα, σε μικρούς μαύρους στρογγυλούς καμβάδες είναι ένα δείγμα από αστερισμούς που καθοδήγησαν όχι μόνο τον Οδυσσέα αλλά και την εικαστικό σε αυτό το ταξίδι, Πουλιά, Βουκόλο, Άρκτος κτλ

Ένα ταξίδι τριών χρόνων, που ξεκίνησε από την Κύπρο το 2024, από την ίδια την καλλιτέχνιδα / καπετάνισσα (πτυχιούχος vice captain / second in command), και θα ολοκληρωθεί στο τέλος του 2026.
Παράλληλα, το ταξίδι καταγράφεται σε πραγματικό χρόνο στο Instagram: @sailingatelier.

Κατά την επιστροφή, η μαΐστρα (το μεγάλο πανί) θα έχει μετατραπεί σε έργο τέχνης, με τον χάρτη της Μεσογείου όπως εμφανίζεται στον πίνακα και τα ονόματα των 7 θαλασσών, συν και του νέου προτεινόμενου ονόματος CYPRIAN SEA.

Ξεκινώντας αυτό το «Ομηρικό ταξίδι», έμπνευση αποτέλεσαν δύο ποιήματα του Καβάφη:

«Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι να ’ναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι…»

«Επάνοδος από την Ελλάδα»

«Ώστε κοντεύουμε να φθάσουμε, Έρμιππε.
Μεθαύριο, θαρρώ· έτσι είπε ο πλοίαρχος.
Τουλάχιστον στην θάλασσά μας πλέουμε·
νερά της Κύπρου…»

Στο τέλος του παρόντος, αντίγραφο σχετικής επιστολής.

————————————

Odyssey:  Circumnaviation of the Mediterranean - Sailing to the West.
(6 × [150 × 150 cm] acrylic on canvases )

Next to the painting, in a frame, there is a legal letter addressed to the International Hydrographic Organization (IHO), Monaco, requesting that a name be given to the waters of Cyprus, proposing the name “Cyprian Sea.”

The beginning of the painting depicts the map of Cyprus and the route of the first missionaries in 45 AD, who brought Christianity to the Western world (subsumption). At that time they arrived by boat from the Middle East at the port of Salamis, and after crossing 100 Roman miles, they departed from the port of Paphos.
The ideas that define Western civilization, as Nietzsche said, are based on Christianity (and, of course, on ancient Greek democracy)… even though European secularization has been taking place for more than a century.

In the second stage (Painting 2), women begin to take a leading role in the West, with a record of women who sailed on ships across the Western world: beginning with the only female Argonaut, Atalanta, certainly Saint Helena, who left her mark on Cyprus, and later Bouboulina, as well as many other female captains—many unknown to the wider public, yet unquestionably pioneers of the sea.

Immediately afterwards, the third stage becomes autobiographical. It depicts a map recording a sailing journey across the seven seas of the Mediterranean, sailing westward along the coasts of continental Europe toward Gibraltar, and returning to the waters of Cyprus (Cyprian Sea), with stops at the islands of Europe.

A journey that began in Cyprus in 2024, undertaken by the artist herself as captain (qualified vice-captain / second in command), and which will be completed at the end of 2026.
At the same time, the journey is documented in real time on Instagram: @sailingatelier.

Upon returning, the mainsail (the large sail) will have been transformed into a work of art, bearing the map of the Mediterranean as it appears in the painting and the names of the seven seas, plus the newly proposed CYPRIAN SEA.

Beginning this “Homeric journey,” inspiration came from two poems by Cavafy:

“As you set out for Ithaca,
hope the road is a long one,
full of adventure, full of knowledge.
The Laestrygonians and the Cyclops,
the angry Poseidon—do not fear them…”

“Return from Greece”

“So we are nearing our arrival, Hermippus.
The day after tomorrow, I think; so the captain said.
At least we are sailing in our own sea—
the waters of Cyprus…”